கிழக்கே உதயமாகும் புதிய கூட்டணி

மு. இராமனாதன்

First published in Dinamani on Wednesday, December 14, 2005

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய இந்த அறுபதாண்டு காலத்தில், நாடுகளின் கூட்டமைப்புகள் உருவாகிய வண்ணம் உள்ளன. இவை பாதுகாப்பு, வணிகம், அரசியல் என பல தளங்களில் இயங்குகின்றன. தொடக்கத்தில் பகட்டான குடைகளாக விரிந்து, காலப்போக்கில் நைந்து போனவை பல; ஆரவாரமின்றித் தொடங்கி வலுவான அமைப்புகளாக வடிவெடுத்தவை சில; நிரந்தரக் கூரைகளாக உருவாகி உறுப்பு நாடுகளின் நலனைக் காப்பவை சில. ஆதலால், இன்று (டிசம்பர் 14) கோலாலம்பூரில் நடைபெறவிருக்கும் “”முதல் கிழக்காசிய மாநா”ட்டைக் குறித்து எதிர்பார்ப்புகளும் அவநம்பிக்கைகளும் வலம் வருகின்றன. உலகின் சரி பாதி மக்களையும், மூன்றில் ஒரு பங்கு வணிகத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் 16 நாடுகள் மாநாட்டில் கலந்து கொள்கின்றன. தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் அமைப்பு (Association of SouthEast Asian Nations – “ஆசியான்’) இந்த மாநாட்டைச் செலுத்தும் ஓட்டுநராக இருக்கும். ஆசியானின் ஆண்டுக் கூட்டத்தைத் தொடர்ந்து மாநாடு நடைபெறும்.

1967-ல் தாய்லாந்து, இந்தோனேசியா, மலேசியா, பிலிப்பின்ஸ் மற்றும் சிங்கப்பூர் ஆகிய 5 நாடுகளால் தொடங்கப்பட்டது ஆசியான். 1984-ல் புருணையும், 1990-களில் வியட்நாம், லாவோஸ், பர்மா, கம்போடியா ஆகிய நாடுகளும் ஒவ்வொன்றாய் இணைந்து அமைப்பின் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையை 10-ஆக உயர்த்தின. “ஆசியான்’, உறுப்பு நாடுகளிடையே பொருளாதார வளர்ச்சியையும், ஒத்துழைப்பையும், சமாதானத்தையும் நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறது. கூட்டங்களில் உள்நாட்டு அரசியல் விவாதிக்கப்படுவதில்லை.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தைப் போல கிழக்காசியாவில் ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டுமென்று 1990-லேயே முன்மொழிந்தவர் முன்னாள் மலேசியப் பிரதமர் மகாதீர் முகமது. 25 நாடுகள் ஒன்றுகூடி ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தையும், அதற்கு யூரோ எனும் பொதுச் செலவாணியையும், ஒருமித்த குரலையும் உருவாக்கியது அவரைக் கவர்ந்தது. மேலும், கிழக்காசியாவின் கூட்டமைப்பால் அமெரிக்க ஆதிக்கத்தையும் எதிர்கொள்ள முடியும் என்றார் மகாதீர். அப்போது அவருக்கு ஆதரவு கிட்டவில்லை. 1997-ல் தென்கிழக்காசிய நாடுகள் பெரும் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு உள்ளாயின. அந்தத் தருணத்தில் அமெரிக்கா இந்த நாடுகளுக்கு வழிகாட்டுதலையோ தலைமையையோ நல்கவில்லை. பல “ஆசியான்’ நாடுகள் அமெரிக்காவின் மீது கொண்டிருந்த நம்பிக்கையும் சரியத் தொடங்கியது. டிசம்பர் 1997-ல், வடகிழக்கு ஆசிய நாடுகளான சீனா, ஜப்பான் மற்றும் தென் கொரியா ஆகியவற்றுடன் “ஆசியான்’ இணைந்து, “”ஆசியான் + 3” உருவாகியது. நாடுகளிடையே நிதி, வேளாண்மை, தகவல் தொழில்நுட்பம் முதலான பல்வேறு தளங்களில் ஒத்துழைப்பு வளர்ந்தது. இந்த நாடுகளுக்கிடையில் 1981-ல் 32 சதவீதமாயிருந்த இறக்குமதி, 2001-ல் 50 சதவீதமாக உயர்ந்தது என்கிறார் பொருளாதார வல்லுநர் எட்வர்ட் லிங்கன். தனது அபரிமிதமான ஏற்றுமதிக்கு அவசியமான மூலப் பொருள்கள் பலவற்றை ஆசியான் நாடுகளிடம் வாங்குகிறது சீனா, இதன் மூலம் பிராந்தியத்தில் தனது செல்வாக்கை வளர்த்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பை அது நழுவ விடவில்லை. 2010-ல் முழுமையாக அமலுக்கு வரும் ஆசியான் – சீனா தாராள வணிக ஒப்பந்தம் மூலம் 170 கோடி பயனீட்டாளர்களைக் கொண்ட உலகின் மிகப் பெரிய சந்தை உருவாகும்.

1990 முதலே ஆசிய நாடுகளின் நிரலில் இருந்து வரும் கிழக்காசியக் கூட்டமைப்பு 1997-ல் கூர்மையடைந்தது. 2001-ல் புருணையில் நடந்த “ஆசியான் + 3′ கூட்டத்தில், கிழக்காசியச் சமூகத்தை ஒரு குடைக்குக் கீழ் கொண்டு வருவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தியது தென் கொரியா. 2004 ஆசியான் கூட்டத்தில் முதல் கிழக்காசிய மாநாட்டிற்கான நாள் குறிக்கப்பட்டது. ஜூலை 2005-ல் லாவோஸில் நடந்த ஆசியான் வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில் இந்தியா மாநாட்டிற்கு அழைக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. “”சீனா மற்றும் இந்தியாவின் எழுச்சியால் தென்கிழக்காசிய நாடுகள் பயன் பெறும்”, என்றார் சிங்கப்பூர் வெளியுறவு அமைச்சர் ஜார்ஜ் இயோ. “ஆசியான் + 3′-ன் 13 நாடுகள், மற்றும் இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் நியூஸிலாந்து – ஆக 16 நாடுகள் மாநாட்டில் பங்கேற்கும். ஜப்பான், சிங்கப்பூர் ஆகிய நட்பு நாடுகள் முயன்றும் அமெரிக்காவால் மாநாட்டில் இடம் பெற முடியவில்லை. “கிழக்காசியா’ என்பது இப்போது பூகோள ரீதியாக அல்ல, அதன் கருத்து ஒற்றுமையாலேயே வரையறுக்கப்படுகிறது.

இந்தியா இந்த அழைப்பை முக்கியமாகக் கருதுகிறது. “”கிழக்கே பார்த்தல்” என்பது இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கைகளுள் ஒன்று. இந்தியா அங்கம் வகிக்கும் தெற்காசிய நாடுகளின் பிராந்திய ஒத்துழைப்பு அமைப்பால் (South Asian Association for Regional Cooperation – “சார்க்’) ஒரு பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பாக உருவாக முடியவில்லை. இந்தியாவுடன் பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ், பூடான், மாலத்தீவு, நேபாளம் மற்றும் இலங்கை ஆகியவை இடம் பெறும் “”சார்க்”கில், நாடுகளுக்கிடையிலான பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகள் பொருளாதார ஒத்துழைப்பிற்குத் தடையாக இருக்கின்றன. பிராந்தியத்திற்கு இடையிலான ஏற்றுமதி, உறுப்பினர்களின் மொத்த ஏற்றுமதியில் 5 சதவீதமே. மாறாக, “ஆசியான்’ நாடுகள் தமக்குள் வணிகத்தில் அக்கறை செலுத்துகின்றன.

உறுப்பினர்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதன் மூலமே அமைப்பின் முக்கியப் பங்காளியாக முடியும் என்று இந்தியா கருதுகிறது. சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து ஆகியவற்றுடன் இந்தியா ஏற்கெனவே வணிக ஒப்பந்தங்களை எட்டியிருக்கிறது. இந்தோனேசியாவுடன் கூட்டு ஒப்பந்தங்களில் சமீபத்தில் கையொப்பமிட்டிருக்கிறது. வியட்நாமின் தலைநகர் ஹோ – சி – மின் நகரத்தின் அணு உலை ஒன்றினைப் புதுப்பிக்க இந்திய விஞ்ஞானிகள் உதவியிருக்கின்றனர். 2003 முதல் ஆசியான் நாடுகளுடன் தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தி வருகிறது இந்தியா.

கிழக்காசிய மாநாட்டால் அதிகம் சாதிக்க முடியும் என்று எதிர்பார்ப்போர் பலர். அரசியல் மற்றும் பொருளாதார சக்தி மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நோக்கி நகர்வதன் தொடக்கப்புள்ளியே கிழக்காசிய மாநாடு என்கிறார் சிங்கப்பூர் கல்வியாளர் கிஷோர் மெஹபூபானி. ஆசியான் நாடுகளுடன் சீனா, ஜப்பான், தென் கொரியா மற்றும் இந்தியா அமைக்கும் கூட்டணி உலகின் மிக வலுவான பொருளாதாரக் குழுவாக விளங்கும் என்கிறார் பிலிப்பின்ஸ் அதிபர் குளோரியோ அரோயோ.

எதிர்பார்ப்புகளைப் போலவே சந்தேகங்களுக்கும் குறைவில்லை. ஆசிய நாடுகளிடையே பரஸ்பர அவநம்பிக்கை அதிகம் என்கிறார் சியோல் தேசியப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஹா யங் சுன். சில நாடுகளுக்கிடையே நிலவும் பகைமை மற்றும் இடைவெளிகளைச் சிலர் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். வளமை – வறுமை, ஜனாயகம் – ஒரு கட்சி ஆட்சி – ராணுவ ஆட்சி, பழமை – நவீனம் போன்ற முரண்பட்ட நடைமுறைகள் உள்ள நாடுகளிடையே ஒத்திசைவு எங்ஙனம் சாத்தியம் என்பது அவர்கள் கேள்வி. பல கிழக்காசிய நாடுகளின் பொருளாதாரம் இன்னும் சிவப்பு நாடாத் தளைகளில் சிக்குண்டு கிடக்கின்றன என்கிறார் உலக வங்கியின் கிழக்காசிய இயக்குநர் ஹோமி காரஸ்.

வேறுபாடுகளையும் குறைபாடுகளையும் அறிந்ததைப் போலவே, ஒத்துழைப்பின் பலன்களையும் உறுப்பு நாடுகள் அறிந்திருக்கின்றன. மாநாட்டின் திசை வழியும் கொள்கைகளும் இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை. கூட்டமைப்பு எங்ஙனம் வடிவம் கொள்ளும் என்று அறிவதற்கே சில ஆண்டுகள் வேண்டி வரலாம். பரந்துபட்ட அமைப்புகளைப் பார்க்கிலும் பிராந்திய அமைப்புகள் வரலாறு நெடுகிலும் தடம் பதித்திருக்கின்றன. கிழக்காசியக் கூட்டமைப்பால் அந்த வரிசையில் சேர முடியும்; பிராந்தியத்தின் குரலையும் உலகுக்கு ஒலிக்க முடியும். முதல் கிழக்காசிய மாநாடு அதன் ஆரம்பமாக இருக்கும் என்று நம்பலாம்.

(கட்டுரையாளர்; ஹாங்காங்கில் பணியாற்றும் பொறியாளர்).

-தினமணி டிசம்பர் 14,2005

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: